به گزارش فیلم نیوز پژمان بازغی، بازیگر نامآشنای سینمای ایران، در مصاحبهای مفصل با فیلمنیوز، زوایای تازهای از زندگی حرفهای و شخصیاش را بیان کرده است. او از مسیری سخت و پرچالش در دنیای سینما میگوید که از اواسط دهه ۷۰ آغاز شد؛ دورهای که برای ورود به سینما و جلب اعتماد کارگردانان، آزمونهای دشوار و مناسبات پیچیدهای وجود داشت. بازغی در این گفتگو، نگاهی واقعبینانه به مافیای سینما دارد و از نقش قدرت و سرمایه در انتخاب بازیگران و پروژهها سخن میگوید.
چالشهای اولیه در سینما
بازغی از سالهای آغازین فعالیتش میگوید، زمانی که کارگردانانی مانند مسعود کیمیایی به جوانان فرصت حضور در سینما میدادند، اما همچنان باید برای هر نقشی آزمونهای جدی داده میشد. او به سختگیریهای سینما در آن دوران اشاره میکند و معتقد است که نظم و انسجام بیشتری بر این صنعت حاکم بود.
مافیای سینما؛ واقعیتی انکارناپذیر
او به صراحت از وجود مافیا در سینمای ایران صحبت میکند؛ مافیایی که از گذشته تاکنون نقش پررنگی در این عرصه داشته است. بازغی بر این باور است که هر جا پای پول در میان باشد، فساد نیز وجود دارد. او به فروش نقشها، انتخاب بازیگران بر اساس تعداد دنبالکنندههای شبکههای اجتماعی و دیگر رویههای غیراخلاقی در سینما اشاره میکند و تاکید دارد که حذف این فساد نیازمند ارادهای جدی است.
ورود دخترش به سینما
بازغی به حضور دخترش، نفس، در سینما اشاره میکند و تاکید دارد که نقش مستقیمی در این انتخاب نداشته است. او از علاقه و انس طبیعی نفس به این هنر سخن میگوید و معتقد است که حضور او در کنار پروژههای سینمایی و مشاهداتش از این محیط، نقش تعیینکنندهای در تصمیمگیری او داشته است.
همکاری با کارگردانان تازهکار
پژمان بازغی همواره از همکاری با کارگردانان جوان استقبال کرده و این رویکرد را فرصتی برای شناخت زبان تازه سینما دانسته است. او البته به چالشهای ناشی از نابلدی برخی کارگردانان در مدیریت پروژهها نیز اشاره میکند، مسائلی که گاهی باعث میشود نتیجه نهایی به آنچه روی کاغذ تصور میشده نزدیک نباشد.
پرکاری؛ عشق یا نیاز؟
او پرکاریاش را نه یک ضعف، بلکه نشانهای از علاقه عمیقش به سینما میداند. بازغی میگوید که هیچگاه نمیتواند خود را مشغول کاری غیر از بازیگری کند و این عشق او را به سمت پروژههای متعدد سوق داده است. با این حال، او از بینظمیهای فعلی در پروژهها، که با دوران فیلمسازی نگاتیو متفاوت است، ابراز نارضایتی میکند.
بهترین نقش؛ «زینال» در «دوئل»
بازغی از نقشی که مسیر بازیگریاش را تغییر داد یاد میکند: زینال در فیلم «دوئل». او به خاطرهای از انتخابش توسط احمدرضا درویش اشاره میکند و این تجربه را نقطه عطفی در زندگی حرفهای خود میداند. بازغی این نقش را یکی از بهترین کارنامهاش میداند که برایش افتخاری بزرگ به شمار میآید.
جمعبندی
پژمان بازغی با سه دهه فعالیت در سینما و تلویزیون ایران، نه تنها به عنوان یک بازیگر مطرح، بلکه به عنوان شخصیتی تاثیرگذار در مدیریت انجمن بازیگران شناخته میشود. انعطافپذیری در انتخاب نقشها، عشق به بازیگری و تلاش برای مقابله با فساد، او را به چهرهای ماندگار در سینمای ایران تبدیل کرده است.
