به گزارش سلامت نیوز زندگی کمتحرک به یکی از مهمترین نگرانیهای سلامت عمومی در جهان تبدیل شده است. نشستن طولانیمدت در طول روز، بدون توجه به سطح فعالیت بدنی، میتواند به سلامت عمومی آسیب جدی وارد کند. تحقیقات جدید نشان میدهند که نشستن بیش از 10 ساعت در روز، بهطور قابلتوجهی با نارسایی قلبی و خطر مرگومیر ناشی از بیماریهای قلبی-عروقی مرتبط است. این یافتهها نشان میدهند که حتی فعالیت بدنی کافی نمیتواند بهطور کامل اثرات مخرب کمتحرکی طولانی را جبران کند.
آستانه خطر: چند ساعت نشستن بیتحرک کافی است؟
به گفته دکتر شان خورشید، الکتروفیزیولوژیست قلب، میانگین نشستن افراد بهطور روزانه حدود 10 ساعت است. اما زمانی که این میزان از 10 ساعت و نیم فراتر رود، خطر نارسایی قلبی و بیماریهای مرتبط بهطرز چشمگیری افزایش مییابد. این وضعیت به «نقطه عطف خطر» معروف است، به این معنا که اجتناب از این سطح از نشستن، حتی برای افرادی که فعالیت بدنی توصیهشده را انجام میدهند، ضروری است.
خورشید تأکید میکند که درک بهتر ارتباط کمتحرکی با بیماریهای قلبی برای اتخاذ اقدامات پیشگیرانه اهمیت بالایی دارد. همچنین باید بررسی کرد که آیا میتوان با ورزش و فعالیت بدنی منظم اثرات زیانبار نشستن طولانیمدت را کاهش داد یا خیر.

تأثیرات کمتحرکی حتی با وجود ورزش
مطالعات نشان دادهاند که افراد بیتحرک، حتی با انجام 150 دقیقه ورزش هفتگی با شدت متوسط (که توصیه متخصصان است)، همچنان در معرض خطر نارسایی قلبی و مرگ ناشی از مشکلات قلبی-عروقی قرار دارند. به بیان دیگر، اگرچه ورزش منظم خطر حمله قلبی و سکته مغزی را کاهش میدهد، اما نمیتواند اثرات کامل کمتحرکی بر نارسایی قلبی را خنثی کند. این نتایج بیانگر اهمیت کاهش زمان نشستن طولانیمدت، علاوه بر افزایش فعالیت بدنی است.
ورزش؛ راهکاری مؤثر اما ناکافی
ورزش منظم همچنان یک عامل کلیدی در پیشگیری از بیماریهای قلبی و عروقی محسوب میشود. یافتهها نشان دادهاند افرادی که به اندازه کافی ورزش نمیکنند، بیشتر در معرض عوارض کمتحرکی قرار دارند. خورشید توضیح میدهد که خطرات ناشی از بیتحرکی، نظیر فیبریلاسیون دهلیزی و انفارکتوس میوکارد، در افرادی که فعالیت بدنی کافی دارند، کاهش مییابد. با این حال، نشستن بیش از حد بهطور مستقل و بدون توجه به میزان ورزش، به افزایش خطر نارسایی قلبی و مرگ مرتبط است.
چگونه سبک زندگی خود را اصلاح کنیم؟
اصلاح سبک زندگی کمتحرک یکی از گامهای کلیدی برای کاهش خطر بیماریهای قلبی-عروقی است. مطالعات تأکید دارند که 150 دقیقه ورزش با شدت متوسط در هفته، هدفی ضروری برای افراد بالغ است. اما برای بهبود سلامت قلب، کافی نیست که فقط به فعالیت بدنی پایبند باشیم؛ بلکه باید رفتارهای روزمره کمتحرک، مانند ساعات طولانی نشستن در خانه یا محل کار، کاهش یابند. تغییراتی نظیر ایستادن هنگام کار، پیادهرویهای کوتاه در بین ساعات کاری، و استفاده از پله بهجای آسانسور میتوانند تأثیر مثبتی بر کاهش زمان بیتحرکی داشته باشند.
نتیجهگیری: هم ورزش کنید، هم کمتر بنشینید
اگرچه ورزش یکی از مؤثرترین روشها برای حفظ سلامت قلب است، اما کاهش زمان نشستن طولانی نیز اهمیت بسزایی دارد. ترکیب فعالیت بدنی منظم با کاهش رفتارهای کمتحرک میتواند از نارسایی قلبی و مرگ زودرس ناشی از بیماریهای قلبی-عروقی جلوگیری کند. بنابراین، برای دستیابی به یک زندگی سالمتر، باید به تعادل بین ورزش و کاهش زمان بیتحرکی توجه ویژهای داشت.

