به گزارش دیجیاتو ADHD یا اختلال نقص توجه – بیشفعالی، یک اختلال عصبی رشدی است که با علائم بیقراری، مشکل در تمرکز و رفتارهای تکانشی مشخص میشود. این اختلال در کودکان شایع است، اما میتواند تا بزرگسالی نیز ادامه یابد.
علائم ADHD به دو دسته اصلی تقسیم میشوند:
- علائم بیتوجهی: این علائم شامل مشکل در تمرکز، دنبال کردن دستورالعملها، گم کردن وسایل، و به نظر رسیدن به اینکه در حال رویاپردازی هستند.
- علائم بیشفعالی-تکانشگری: این علائم شامل بیقراری، مشکل در آرام ماندن، صحبت کردن بیش از حد، و قطع کردن صحبت دیگران هستند.
انواع مختلفی از ADHD وجود دارد:
- نوع بیتوجهی: این نوع از ADHD با بیتوجهی شدید مشخص میشود، در حالی که علائم بیشفعالی-تکانشگری خفیفتر است.
- نوع بیشفعالی-تکانشگری: این نوع از ADHD با بیقراری شدید و رفتارهای تکانشگری مشخص میشود، در حالی که علائم بیتوجهی خفیفتر است.
- نوع ترکیبی: این نوع از ADHD شامل علائم هر دو نوع بیتوجهی و بیشفعالی-تکانشگری است.
تشخیص ADHD
تشخیص ADHD بر اساس معاینه پزشکی، مصاحبه با کودک و والدین و پرسشنامهها انجام میشود. هیچ آزمایش واحدی برای ADHD وجود ندارد، اما پزشکان ممکن است از آزمایشهایی برای رد سایر علل احتمالی علائم استفاده کنند.
مدیریت ADHD
مدیریت ADHD معمولاً شامل ترکیبی از درمان و دارو است. درمان میتواند به کودکان و بزرگسالان در یادگیری مهارتهای مقابله با علائم ADHD و عملکرد بهتر در مدرسه یا محل کار کمک کند. داروها میتوانند به کاهش علائم ADHD مانند بیقراری، بیتوجهی و تکانشگری کمک کنند.
نکات دیگری برای مدیریت ADHD عبارتند از:
- ایجاد یک برنامه روزانه و پایبندی به آن
- شکستن وظایف بزرگ به وظایف کوچکتر و قابل مدیریتتر
- ایجاد یک محیط آرام و بدون حواسپرتی برای مطالعه یا کار
- انجام ورزش منظم
- خوردن یک رژیم غذایی سالم
- خواب کافی
ADHD یک اختلال قابل درمان است. با درمان و مدیریت مناسب، افراد مبتلا به ADHD میتوانند زندگی سالم و پرباری داشته باشند.
