نگاهی به اتفاقهای اغراقشده و موقعیتهای باورنکردنی در قسمت چهارم «زخم کاری۴» | وقتی «سیما»، «پینوکیو» میشود
فصل چهارم سریال «زخم کاری» با رسیدن به قسمت چهارم، مخاطبان را با مجموعهای از اتفاقات عجیب و غریب مواجه کرده است. این قسمت، علاوه بر نمایش جاذبههای گردشگری نروژ، شامل سوتیها و اتفاقهای اغراقشدهای بود که باور آنها برای بینندگان دشوار است. از سحر و جادو شدن شخصیت «سیما» به سبک پینوکیو در موزه نروژ تا زنده شدن شخصیت «اخوان» و موضوعات غیرمنطقی همچون قانون ممنوعیت حمل موبایل در موزه، همه و همه نشان از ضعف در ساختار و داستانگویی دارند.
رفتارهای شخصیت «سیما»
در این قسمت، رفتارهای شخصیت «سیما» به شدت شبیه به کاراکتر «پینوکیو» به نظر میرسد. در حالی که سیما یک زن بالغ و با تجربه است، در موقعیتی که باید خود را ثابت کند، ناگهان تصمیم میگیرد از مسیری غیرمنطقی عبور کند و وارد موزه شود. این رفتارهای کودکانه و غیرموجه نه تنها از لحاظ منطقی قابل قبول نیست، بلکه به شعور مخاطبان توهین میکند. آیا ممکن است یک زن بالغ بهطور ناگهانی تمامی وظایف و مسئولیتهای خود را فراموش کرده و درگیر شیطنتهای بیدلیل شود؟
یکی دیگر از جنبههای مورد نقد، استفاده بیمورد از جاذبههای گردشگری نروژ است. زمانی که بازیگران این سریال به نروژ سفر کردند، تصور میشد که قرار است شاهد اتفاقات ویژهای در این کشور باشیم، اما در واقع، تمام تلاشها برای نمایش موزه هنرهای ملی نروژ بود. این امر نه تنها برای مخاطبان جذاب نبود، بلکه باعث شد بخش زیادی از زمان قسمت چهارم صرف تماشای موزهگردی بیفایده شود.
علاوه بر این، محدودیتهای بیمنطق مانند ممنوعیت حمل کیف و موبایل در موزه، به یکی دیگر از سوتیهای بزرگ تبدیل شد. این تضاد، به وضوح نشاندهنده عدم دقت کارگردان در جزئیات و باورپذیری داستان است.
از همه عجیبتر، بازگشت شخصیت «اخوان» با بازی عباس جمشیدیفر است. محمدحسین مهدویان، کارگردان سریال، بهطور واضح از باورپذیری و واقعگرایی داستان غافل است و بیشتر به دنبال ایجاد شوک و جنجال است.
در نهایت، به نظر میرسد سریال «زخم کاری۴» در حال حرکت به سمتی است که دیگر به سختی میتوان آن را جدی گرفت. اگرچه این سریال هنوز طرفداران زیادی دارد، اما ضعفهای موجود در نگارش و کارگردانی باعث شده تا مخاطبان از این همه اغراق و غیرواقعی بودن دلسرد شوند.
